Wczoraj weszło w życie rozporządzenie w sprawie prowadzenia tzw. leczenia substytucyjnego przez zakłady opieki zdrowotnej. Zgodnie z nim, osoby pełnoletnie, przyjmujące narkotyki od co najmniej trzech lat, które wcześniej podejmowały nieudane próby walki z nałogiem, mogą zostać zakwalifikowane do programu leczenia uzależnienia środkiem substytucyjnym, czyli metadonem.

O tym, czy dana osoba może skorzystać z tej formy leczenia, decyduje kierownik programu. Decyduje też o wyłączeniu osoby z leczenia. Grozi to tym pacjentom, w przypadku których w trzech kolejnych badaniach moczu zostanie wykryta obecność narkotyków innych od stosowanych w czasie kuracji. Z programu może zostać wyłączona również osoba, która odmawia poddaniu się badaniu moczu, stosuje przemoc wobec personelu lub innych pacjentów lub oddaje lek innym osobom.

Krajowe Biuro do spraw Przeciwdziałania narkomanii jest zobowiązane do prowadzenia centralnego wykazu osób objętych leczeniem za pomocą metadonu. Ma to wykluczyć sytuację, że jeden pacjent objęty jest więcej niż jednym programem leczenia.

Dominika Sikora

dominika.sikora@infor.pl

Podstawa prawna

■ Rozporządzenie ministra zdrowia z 19 października 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy leczeniu substytucyjnym oraz szczegółowych warunków, które powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substytucyjne (Dz.U. nr 205, poz. 1493).