statystyki

Jaki zasiłek chorobowy dla pracownika oddelegowanego do pracy na Litwę

autor: Izabela Nowacka28.09.2017, 10:11; Aktualizacja: 28.09.2017, 10:26
podatki, firma, przedsiębiorca

Jeżeli łączny miesięczny przychód pracownika nie przewyższa kwoty przeciętnego wynagrodzenia, to jako podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracownika wykonującego pracę za granicą przyjmuje się faktyczny przychód, bez pomniejszania o równowartość dietźródło: ShutterStock

Podstawę wymiaru zasiłków przysługujących pracownikom, w tym wynagrodzeń chorobowych, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia wypłaconego za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy.

Reklama


Od 1 czerwca 2017 r. zatrudniamy pracownika, który wykonuje pracę także za granicą. Został oddelegowany na Litwę na okres od 19 czerwca do końca września. Jednak we wrześniu zachorował (8 dni) i przebywał wtedy w Polsce. Jak obliczyć wynagrodzenie chorobowe za wrzesień, jeżeli pracownik otrzymuje za pracę na Litwie: wynagrodzenie zasadnicze 900 euro, dodatek za rozłąkę 120 euro oraz miesięczną premię zmienną. Całość wynagrodzenia jest płatna 10. dnia następnego miesiąca. Premia za lipiec i sierpień wyniosła odpowiednio 180 i 220 euro. Wypłata nastąpiła w lipcu (za czerwiec), w sierpniu (za lipiec) i we wrześniu (za sierpień), za czerwiec premii nie było. Wynagrodzenie za część czerwca przepracowaną w Polsce wyniosło 2619 zł, a za pracę za granicą – 486 euro.

Podstawę wymiaru zasiłków przysługujących pracownikom, w tym wynagrodzeń chorobowych, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia wypłaconego za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy. Jeżeli okres zatrudnienia pracownika jest krótszy, podstawę wymiaru zasiłku ustala się z wynagrodzeń za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Do obliczenia podstawy przyjmuje się przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, finansowanych ze środków pracownika.

Powyższe odnosi się również do pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców (tzw. delegowanych). Jednak u tej grupy pracowników nie zawsze rzeczywisty przychód, w tym uzyskany za pracę poza Polską, pokrywa się z wysokością podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, w tym chorobowe, od której należy naliczyć i odprowadzić składki do ZUS. A to z kolei przekłada się na sposób ustalania podstawy wymiaru zasiłków.

Wyłączenie z tytułu diet

Należy przypomnieć, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, poza wynagrodzeniem chorobowym oraz przychodami zwolnionymi. Wśród nich znajduje się wyłączenie dotyczące pracowników delegowanych. Nie podlega więc oskładkowaniu część wynagrodzenia pracowników, których przychód jest wyższy niż prognozowane przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce przyjęte na dany rok kalendarzowy, zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców – w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach obowiązujących pracowników jednostek sfery budżetowej. Z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób, stanowiący podstawę wymiaru składek, nie może być niższy od kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W 2017 r. wynagrodzenie to wynosi 4263 zł.

Jeżeli faktycznie uzyskany przez pracownika przychód jest wyższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, to najpierw przychód ten ulega pomniejszeniu o równowartość diet przysługujących z tytułu zagranicznych podróży służbowych, za każdy dzień pobytu. Jeżeli po tym odliczeniu miesięczny przychód pracownika okaże się niższy od kwoty 4263 zł, to ta minimalna kwota stanowi podstawę wymiaru składek. A jeżeli przychód będzie wyższy, to on staje się bazą do naliczenia składek. Przy czym ustalając przychód pracownika dla celów porównania go z kwotą wynagrodzenia przeciętnego, bierze się pod uwagę łączny przychód uzyskany w danym miesiącu, a więc za pracę zarówno za granicą, jak i w Polsce, jeżeli pracownik w tym samym miesiącu wykonywał pracę i tu, i tu. Ponadto kwoty minimalnej podstawy wymiaru składek (4263 zł) nie zmniejsza się proporcjonalnie do okresu przebywania za granicą.


Pozostało jeszcze 68% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane