statystyki

Nie zawsze A1 dla kierowcy spoza UE. Wszystko zależy od tego, w jakim ZUS

autor: Katarzyna Ukos14.09.2017, 11:12; Aktualizacja: 14.09.2017, 11:28
przyczepa tir

W przypadku kierowców transportu międzynarodowego przy ustalaniu właściwego ustawodawstwa nie należy uwzględniać charakteru marginalnego wykonywanej pracy lub działalnościźródło: ShutterStock

Zatrudniony musi pracować i mieć legalne miejsce zamieszkania na terenie Unii. Brak jasnej definicji powoduje, że oddziały różnie ją interpretują i odmawiają potwierdzenia, że pracownik podlega polskim ubezpieczeniom.

Reklama


Specyfika pracy w transporcie międzynarodowym polega na przemieszczaniu się kierowców przez różne państwa UE. Niejasne są zasady ubezpieczenia takich pracowników, jeżeli nie są oni obywatelami Unii. O wadze problemu świadczy chociażby apel organizacji pracodawców o ustalenie wytycznych dotyczących wydawania zaświadczeń kierowcom cudzoziemcom. Obowiązujące regulacje są różnie interpretowane. W ostatnim czasie pojawiły się też głosy przedsiębiorców o zmianie stanowiska ZUS, mimo że w przepisach nic się nie zmieniło.

Dwa warunki

Istotne jest tu rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z 24 listopada 2010 r. Rozszerza ono zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo.

Rozporządzenie to usankcjonowało bardzo ważną zasadę. Dotyczy ona obywateli państw trzecich, którzy nie zostali jeszcze objęci rozporządzeniami unijnymi jedynie ze względu na swoje obywatelstwo. Warunki są dwa – ich sytuacja zawodowa musi dotyczyć więcej niż jednego państwa członkowskiego i muszą legalnie zamieszkiwać na terenie UE. Gdy spełnione są te przesłanki, pracodawca może zwrócić się do ZUS o poświadczenie formularza A1 (potwierdzającego obowiązek płacenia składek ubezpieczeniowych w Polsce) i takie poświadczenie powinien otrzymać.

Najistotniejszą kwestią jest legalne zamieszkiwanie na terytorium państwa członkowskiego UE. Legalność pobytu trzeba przy tym badać nie tylko pod kątem samego pobytu na terytorium państwa członkowskiego, lecz także prawnej dopuszczalności wykonywania tam pracy lub innej działalności powodującej skutki w sferze zabezpieczenia społecznego.

W większości przypadków podstawą odmowy przez ZUS potwierdzenia podlegania polskiemu ustawodawstwu jest kwestia nie tyle legalności pobytu, ile zamieszkania.

Przepisy unijne nie definiują pojęcia miejsca zamieszkania. Tym samym nie określają elementów na nie się składających. Próżno w nich szukać także określenia dowodów dokumentujących przed właściwą instytucją zamieszkiwanie w danym państwie członkowskim. Ta sytuacja stwarza z jednej strony bardzo szeroką możliwość interpretacji, a z drugiej strony powoduje olbrzymie rozbieżności w stosowaniu przepisów unijnych.


Pozostało jeszcze 75% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane