statystyki

Płatnik zwróci nienależne świadczenie, ale nie za każdy błąd

autor: Ryszard Sadlik11.05.2017, 10:50; Aktualizacja: 11.05.2017, 11:30
ZUS

Możliwość żądania przez ZUS zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń jest ograniczona czasowoźródło: ShutterStock

Dzięki zmianie stanowiska sądów ZUS najpierw będzie musiał udowodnić mu winę. Zwykła pomyłka w dokumentach już nie będzie miała dla niego takich konsekwencji.

Reklama


ZUS może żądać od osoby, która pobrała nienależne jej świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jego zwrotu wraz z odsetkami. Zasady, na jakich to się odbywa, określają ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa) oraz przepisy regulujące prawo do określonych świadczeń, np. prawo do emerytury lub renty. Jeżeli jednak pobranie nienależnych świadczeń zostało spowodowane przekazaniem przez płatnika składek (lub inny podmiot) nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość, obowiązek ich zwrotu obciąża odpowiednio płatnika składek lub inny podmiot. Mimo że to nie on pobrał zasiłek, jest jednak zobowiązany do wyrównania straty w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jeśli więc np. pracodawca podał nieprawdziwe dane w dokumentach dotyczących swego pracownika, to wówczas może być on zobowiązany do zwrotu nienależnie wypłaconych pracownikowi przez ZUS świadczeń z ubezpieczeń społecznych (np. zasiłku chorobowego lub emerytury).

Wymagana należyta staranność

Odpowiedzialność płatnika nie jest jednak bezwarunkowa – jest uzależniona od jego winy. Przekazanie nieprawdziwych danych stanowi czyn niedozwolony, zaś sformułowanie z art. 84 ust. 6 ustawy systemowej – „obowiązek zwrotu świadczenia” – należy interpretować jako wyrównanie szkody. Sąd Najwyższy w wyrokach z 11 września 2014 r., sygn. akt II UK 570/13, oraz z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I UK 206/14, podkreślił, że przesłanką odpowiedzialności jest wina płatnika w niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu przekazania organowi rentowemu wymaganych informacji polegająca na niedochowaniu należytej staranności. W zbliżony sposób wypowiadał się także Sąd Apelacyjny w Gdańsku w uzasadnieniu wyroku z 26 października 2015 r., sygn. akt III AUa 807/15, stwierdzając wyraźnie, że odpowiedzialność płatników składek zachodzi w razie ustalenia, iż wystawienie dokumentów zawierających nieprawdziwe dane nastąpiło na skutek ich świadomego działania lub rażącego niedbalstwa. W tej konkretnej sprawie pracodawca podał w zaświadczeniu Rp-7 błędny wynik dodawania wynagrodzeń swego pracownika za jeden rok, co skutkowało zawyżeniem jego emerytury. Jednak sąd uznał to za błąd pisarski oraz przyjął, że nie można przyjąć, aby płatnik działał w celu wprowadzenia ZUS w błąd. Dlatego też uwolnił go od obowiązku zwrotu, uznając ponadto, że to ZUS nie dopełnił swoich obowiązków zbadania tego zaświadczenia, tym bardziej że omyłka płatnika była łatwa do zauważenia.


Pozostało jeszcze 60% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane