Zatrudniam kilku pracowników na umowach na czas określony, z których większość upłynęła z końcem poprzedniego roku. Z powodu niezadowalających efektów pracy chciałbym teraz także wypowiedzieć umowę okresową z pracownikiem zatrudnionym na stanowisku marketingu, który miał pracować do końca czerwca przyszłego roku. Pracownik domaga się uzasadnienia mojej decyzji. Czy słusznie - pyta pan Andrzej z Kalisza.

Nie, wypowiadanie umów zawartych na czas określony poddane zostało odmiennej procedurze niż umów bezterminowych.

Jest ona prostsza i zwalnia pracodawcę z obowiązku podania przyczyny wypowiedzenia takiej umowy. Wątpliwości, jakie rodziły przepisy kodeksu pracy, pomijające obowiązek wskazania uzasadnienia wypowiedzenia takiej umowy, a w konsekwencji i prawo pracownika do odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy okresowej zostały rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny w grudniowym wyroku. TK uznał, że przepisy regulujące te kwestie nie są niezgodne z konstytucyjną zasadą równości i sprawiedliwości społecznej. Jego zdaniem, nie jest także możliwe osiągnięcie w przypadku umów czasowych takiego standardu ochrony jak w przypadku umów bezterminowych, gdyż przeczyłoby to celowi wprowadzenia w kodeksie pracy rozróżnienia tych umów oraz usztywniło system prawa pracy.

Pracodawca może wcześniej bez podania przyczyny rozwiązać umowę terminową. Jednak trzeba pamiętać, że po pierwsze, umowę można wypowiedzieć na dwa tygodnie naprzód, a ponadto pod warunkiem, że jest to umowa zawarta na dłużej niż sześć miesięcy i strony umieściły w niej klauzulę o możliwości jej wcześniejszego rozwiązania. Furtka do wcześniejszego rozwiązania umowy zawartej na czas określony istnieje zatem tylko wówczas, gdy strony same zadbają o to, aby w umowie znalazł się stosowny zapis - chyba że zachodzą sytuacje szczególne, np. likwidacja lub upadłość pracodawcy bądź rozwiązanie umowy następuje bez wypowiedzenia z przyczyn zawinionych przez pracownika.

PODSTAWA PRAWNA

Wyrok TK z 2 grudnia 2008 r., P 48/07 (Dz.U. nr 219, poz. 1409).

Art. 30 par. 1 pkt 4 i art. 33 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).