Posłowie będą rozpatrywać m.in. projekt ustawy o szczególnych uprawnieniach pracowników zakładów opieki zdrowotnej, który zastąpi obowiązującą ustawę z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 14, poz. 89). Projekt ten określa katalog uprawnień przysługujących wspomnianym pracownikom, który reguluje ich stosunek pracy w sposób odmienny niż przepisy kodeksu pracy.

Zgodnie z nim maksymalna długość czasu pracy lekarza, łącznie z dyżurem medycznym, może wynosić 24 godziny na dobę, czyli np. 7,35 godz. pracy plus 16,25 godz. dyżuru medycznego.

Inna z propozycji tego projektu umożliwia wydłużenie normy czasu pracy lekarzy ponad 48 godzin w tygodniu. Ma to dotyczyć stażystów oraz lekarzy odbywających specjalizację, którzy są zatrudnieni w ramach stosunku pracy. Norma czasu pracy tych lekarzy nie będzie mogła jednak przekraczać 52 godz., co jest zgodne z Dyrektywą 2003/88/WE.

Z kolei projekt ustawy o ochronie indywidualnych i zbiorowych praw pacjenta oraz o rzeczniku praw pacjenta, który również wchodzi w skład pakietu, będzie umożliwiał m.in. wniesienie sprzeciwu od orzeczenia lekarza. Jeśli więc pacjent albo jego przedstawiciel ustawowy nie zgadzają się z rozpoznaniem stanu zdrowia, mogą wnieść sprzeciw w tej sprawie do Komisji Lekarskiej działającej przy okręgowej radzie lekarskiej.

Ponadto ma zostać powołany rzecznik praw pacjenta, który będzie niezależny od innych organów państwowych. Pacjenci będą mogli wnosić do niego skargi, w sytuacji gdy zostaną naruszone ich zbiorowe prawa. Praktyka naruszająca zbiorowe prawa pacjentów jest w projekcie definiowana jako bezprawne, bezpośrednie lub pośrednie zorganizowane działania lub zaniechania podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych. Celem takiego działania byłoby pozbawienie pacjentów praw określonych w przepisach lub ich ograniczenie, w szczególności po to, by osiągnąć korzyści majątkowe. Stroną postępowania o naruszenie zbiorowych praw pacjentów będzie każdy, kto wnosi o wydanie decyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów lub wobec kogo zostało wszczęte postępowanie o stosowanie takiej praktyki.

W skład pakietu wchodzi także projekt ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, który ma zastąpić obowiązującą ustawę o ZOZ.

W projekcie tym utrzymany został podział na publiczne i niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej. Zaproponowano, by szpitale mogły być tworzone i prowadzone wyłącznie przez samorząd województwa. Obecnie takie prawo mają też gminy i powiaty. Tymczasem, jeszcze pod koniec lutego, wiceminister zdrowia Krzysztof Grzegorek twierdził, że resort (w nim powstał projekt ustawy) wycofał się z pomysłu przekazania tych kompetencji wyłącznie samorządowi województwa.

Zdaniem Marka Wójcika ze Związku Powiatów Polskich, przekazanie tych uprawnień związanych z tworzeniem i nadzorowaniem szpitali samorządowi wojewódzkiemu jest złym rozwiązaniem. Szpitale powiatowe bowiem stracą swój lokalny charakter. Według niego, do zadań samorządu wojewódzkiego nie należy świadczenie usług zdrowotnych, one mają przede wszystkim kreować rozwój regionalny.

Projekt zakłada ponadto, że szpital będzie mógł pobierać opłaty od pacjenta za zapewnienie mu - na jego życzenie - pomieszczenia o wyższym standardzie. Wysokość takiej opłaty będzie ustalał kierownik zakładu opieki zdrowotnej. Tymczasem wyposażenie sal o wyższym standardzie będzie określone przez ministra zdrowia w rozporządzeniu wykonawczym do tej ustawy.

52 godz. tygodniowo będą mogli pracować stażyści i lekarze odbywający specjalizację