statystyki

Zakup samochodu nie z funduszu rehabilitacji

autor: Michalina Topolewska01.02.2017, 07:31; Aktualizacja: 01.02.2017, 09:34
Pracodawca wystąpił potem do prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) o uznanie tego wydatku za pomoc de minimis i wydanie zaświadczenia potwierdzającego ten fakt

Pracodawca wystąpił potem do prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) o uznanie tego wydatku za pomoc de minimis i wydanie zaświadczenia potwierdzającego ten faktźródło: ShutterStock

Wydatkowanie środków z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) przeznaczonych na realizację indywidualnego programu rehabilitacji (IPR) musi służyć zmniejszaniu ograniczeń zawodowych pracownika z dysfunkcją zdrowotną. Jeśli wymóg ten nie jest spełniony, to poniesiony przez firmę koszt powinien być pokryty ze środków własnych.

Reklama


Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), który odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez przedsiębiorcę. Kupił on za 90 tys. zł samochód dla pracownika z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, który jest zatrudniony jako przedstawiciel handlowy. Wydatek ten zakwalifikował jako koszt poniesiony na realizację IPR, który z kolei jest finansowany ze środków ZFRON. Pracodawca wystąpił potem do prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) o uznanie tego wydatku za pomoc de minimis i wydanie zaświadczenia potwierdzającego ten fakt. Jednak ten odmówił, a decyzja ta została podtrzymana przez ministra pracy i polityki społecznej.

Obydwa organy uznały, że zakup samochodu nie spełnia przesłanki wskazanej w par. 2 pkt 12 lit. e rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie ZFRON (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1300 ze zm.). Zgodnie z nim z IPR mogą być sfinansowane koszty mające na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych w ramach dostosowania stanowiska i miejsca pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności. Zdaniem ministra taki związek trudno jest znaleźć w przypadku dokonanego przez pracodawcę zakupu samochodu, który był niezbędny do tego, aby podwładny mógł wykonywać obowiązki służbowe, czyli jeździć w teren i kontaktować się z klientami. Dlatego nie może być pokryty z środków ZFRON.

Przedsiębiorca nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i postanowił złożyć skargę do WSA w Warszawie. Zarzucił w niej błędną wykładnię przepisów wspomnianego rozporządzenia wskazując, że to pracodawca decyduje o sposobie wykorzystania pieniędzy z ZFRON, bo katalog możliwych do sfinansowania wydatków ma charakter otwarty. Jego zdaniem żaden z przepisów nie daje też na etapie wydawania zaświadczenia o pomocy de minimis podstawy do interpretowania, czy dany wydatek jest uzasadniony, czy nie. Skarga została jednak przez sąd odrzucona (sygn. akt V SA/Wa 2146/14). WSA podkreślił, że dla zaistniałego sporu zasadnicze znaczenie ma odróżnienie zakupu, który jest wykonywany w ramach IPR, od takiego, który wprawdzie może stanowić przystosowanie i udogodnienie warunków pracy, ale nie jest związany z usuwaniem indywidualnych ograniczeń zawodowych. Dodał również, że w rozpatrywanym przypadku zakup samochodu jest jedynie niezbędnym „wyposażeniem” przedstawiciela handlowego i umożliwia świadczenie pracy niezależnie od tego, czy wykonuje ją osoba niepełnosprawna czy w pełni zdrowa.


Pozostało jeszcze 17% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane