Zgodnie z art. 921 kodeksu pracy pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa. Z przepisu tego wynika, iż prawo do odprawy zostało uregulowane jako uprawnienie jednorazowe, związane z faktem przejścia na emeryturę. Pracownik, który otrzymał odprawę, już nie nabywa do niej prawa po raz drugi.

W analizowanym przypadku pracownik przechodzi na emeryturę, co prowadzi do rozwiązania stosunków pracy z dwoma pracodawcami jednocześnie. Z tego względu można przyjąć, iż prawo do odprawy przysługuje mu w danej dacie i jest realizowane przez wypłatę odprawy przez każdego z pracodawców. U każdego z nich odprawa stanowi równowartość jednomiesięcznego wynagrodzenia. W ten sposób prawo do odprawy zostanie skonsumowane, a jego ponowne nabycie jest wyłączone. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 25 czerwca 1993 r. (IPR5/93) pracownik, który otrzymał odprawę w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, a następnie podjął zatrudnienie, które ustało w związku z ponownym przejściem na emeryturę lub rentę, nie otrzyma kolejnej odprawy.

Sformułowania o związku między ustaniem stosunku pracy a przejściem na emeryturę należy rozumieć możliwie szeroko. Oznacza to, że ustanie obu stosunków pracy powinno pozostawać w związku z przejściem na emeryturę lub rentę. Należy uznać, iż niewystarczający jest jedynie związek czasowy między ustaniem stosunków pracy a rozpoczęciem korzystania z uprawnień emerytalnych lub rentowych. Niezbędne jest istnienie określonego związku funkcjonalnego między tymi faktami. Uznaje się, że związek taki występować będzie przykładowo w sytuacji rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę bez winy pracownika w drodze wypowiedzenia z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego.

Wypłacenie odprawy należy odnotować w świadectwie pracy. Jest to informacja niezbędna do ustalenia uprawnień pracowniczych, a fakt jej otrzymania przesądza o braku uprawnień do odprawy od innego pracodawcy.

W konkluzji należy stwierdzić, że obaj pracodawcy powinni wypłacić pracownikowi odprawę, chyba że brak jest związku pomiędzy rozwiązaniem stosunku pracy a przejściem na emeryturę lub pracownik skonsumował prawo do odprawy już wcześniej.