statystyki

Jak obliczyć zasiłek chorobowy dla pracownika, który przekroczył roczny limit składek

autor: Izabela Nowacka17.12.2016, 14:30
Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe m.in. u pracowników w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe m.in. u pracowników w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowejźródło: ShutterStock

Pracownica zachorowała w grudniu 2016 r. (8 dni). Jest wynagradzana stałą stawką miesięczną w wysokości 10 500 zł. W grudniu poprzedniego roku jej roczna podstawa wymiaru składki emerytalnej i rentowej przekroczyła ustawowy limit. Pracownica w tym miesiącu była nieobecna 6 dni z powodu sprawowania opieki nad chorym dzieckiem. W grudniu 2015 r. otrzymała uznaniowo nagrodę pieniężną za owocną pracę w wysokości 2500 zł. Jaką kwotę wynagrodzenia za grudzień 2015 r. przyjąć przy obliczaniu wynagrodzenia chorobowego?

Reklama


Wynagrodzenie w stałej miesięcznej stawce za grudzień 2015 r. należy uzupełnić. Nagroda też wejdzie do podstawy wymiaru zasiłku, ale w wysokości faktycznie wypłaconej, bez uzupełniania. Przedtem jednak całość trzeba pomniejszyć o potrącone składki społeczne, ale obliczone z zastosowaniem specjalnego średniego wskaźnika.

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, a także wynagrodzenia chorobowego przysługującego ubezpieczonemu pracownikowi, stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

Przez wynagrodzenie należy rozumieć przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne finansowanych ze środków pracownika (łącznie 13,71 proc.). Może się zdarzyć, że w okresie, z którego liczona jest podstawa wymiaru zasiłku, pracownik osiągnął limit trzydziestokrotności. Wówczas ta część składkowa podlegająca odliczeniu nie będzie się równała wartości 13,71 proc. Dlatego nie można automatycznie podejść do obliczeń i z przyzwyczajenia zastosować ten właśnie wskaźnik. Inaczej też będzie wyglądało ustalenie tej części składek w sytuacji, gdy do podstawy zasiłkowej będą przyjmowane wszystkie składniki wynagrodzenia, a inaczej gdy tylko niektóre z nich.

Jeszcze więcej matematyki potrzeba, by uzupełnić wynagrodzenie – szczególnie zmienne – w przypadku gdy w danym miesiącu doszło do przekroczenia rocznej podstawy składek i pracownik był nieobecny w pracy z przyczyn usprawiedliwionych.

Należności ograniczone

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe m.in. u pracowników w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej. Aby sprawdzić, czy i kiedy limit zostanie osiągnięty, należy zliczać comiesięczny przychód pracownika podlegający oskładkowaniu narastająco od początku roku. Do osiągnięcia kwoty tego limitu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oblicza się i przekazuje do ZUS od podstawy wymiaru ustalonej na zasadach ogólnych, tj. od przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.


Pozostało jeszcze 76% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane